بنزین را گران نکنید؛ دیگر جانی برای‌مان نمانده است

دولت بنا دارد مصرف بنزین در کشور را کنترل کند. حق هم دارد. در ایران بنزین بی‎رویه مصرف می‎شود. درباره کنترل مصرف پیشنهادهای مختلفی مطرح می‌شود که یکی از آنها اجری دوباره سهمیه بندی و دو نرخی شدن بنزین است.

در نگاه اول، این کار خوب و مورد تقدیر است و به صورت کلی به نفع کشور و همه مردم است. بر اساس گزارش اخیر سازمان برنامه و بودجه، از ۹۰۰ هزار میلیارد تومان یارانه پنهان، حدود ۱۲۵ هزار میلیارد تومان یارانه بنزین است. این یارانه تنها شامل افرادی می‌شود که خودرو دارند.

شرایط کشور اما نشان می‌دهد دونرخی شدن و سهمیه‌ای کردن بنزین در زمان فعلی به صلاح مردم نیست.

مردم ایران در این چند صباح با پوست و گوشت خود، گرانی راتجربه کرده‌اند. واقعا بخشی از مردم با درآمدی که دارند برای ادامه زندگی کاسه چه کنم چه کنم دست گرفته‌اند.

قیمت‌ها هم به بهانه‌های مختلف بالا می‌رود. همه عزم صعود به قله کرده‌اند و کسی به فکر بازگشت به کوه‌پایه نیست. مسؤولان کشور هم نشان داده‌اند، توان کنترل قیمت‌ها را ندارند. بازار خودرو را ببیند تا بفهمید چه بلبشویی در کشور حاکم است.

حالا تصور کنید با این شرایط قیمت بنزین هم افزایش پیدا کند! دیگر واقعا باید به خدا پناه برد از شر قیمت‎‌ها.

روی هر کالایی دست خواهیم گذاشت به احتمال زیاد با افزایش قیمت روبرو خواهیم شد و در پاسخ چرایی این افزایش با بنزین گران شده است آقا یا خانم روبرو خواهیم شد.

واقعا جامعه تحمل دوباره افزایش قیمت‌ها را ندارد. قدرت خرید مردم به کمتر از نصف رسیده است. این تازه مردمی هستند که سروقت حقوق می‌گیرند وای به حال آنهایی که حقوق طلبکار هستند و چشم به دست کارفرما دارند.

لطفا مسؤولان نگویند افزایش قیمت بنزین تاثیری در قیمت دیگر کالاها ندارد یا اینکه با گران شدن بنزین بازار را کنترل می‌کنیم که ما باور نمی‌کنیم.

واقعا اگر توان این کار را داشتند که وضع حال ما اینگونه نبود. به اصطلاح « ما گرگ بالان (تله مخصوص گرگ) هستیم» می‌دانیم که اگر بنزین گران شود یعنی همه چیز گران می‌شود.

همین الان مردم از پس کرایه‌های تاکسی و شخصی بر نمی‌آیند چه برسد که این ماشین‌ها بنزین آزاد هم بزنند.

بله، مصرف بنزین در ایران زیاد است اما لطفا اجازه بدهید هر وقت شرایط کشور کاملا عادی شد مانند سال ۹۲ تا ۹۶، بعد به سراغ ایده‌هایی مانند گرانی بنزین و امثالهم بروید. الان مردم دیگر توان پرداخت هزینه‌های تصمیم‌های این چنین را ندارند.