مشکلات کشور را درک می‌کنیم اما انکار را نه

عصر ایران در یادداشتی نوشت: این که نباید در شرایط سخت، خود را ناامید نشان بدهیم، حرف درستی است. واقعا اگر دشمنان ببیند، فردی یا کشوری به خاطر فشارهای آنها، قد خم کرده است، فشارهای خود را بیشتر می‌کنند تا کمر طرف مقابل‌شان کامل به خاک برسد و دیگر نتواند قد راست کند.

برخی اظهار نظرها توسط برخی مسؤولین و ائمه جمعه اما برای مردم قابل قبول نیست. همه ما می‌دانیم زورگویی در ینگه دنیا می‌خواهد حرف خود را به کرسی بنشاند. می‌خواهد همه توافق‌ها را زیرپا بگذارد و بگوید، حرف، حرف من است.

ما زیر بار حرف زور ترامپ نخواهیم رفت، درست؛ اما نباید دیگر به گونه‌ای حرف بزنیم که انگار مملکت گل و بلبل است و مردم هیچ مشکلی ندارند.

با این ادبیات، مردم فکر می‌کنند مشکلات آنها دیده نمی‌شود. حرف‌های رییس جمهور در ماه‌های گذشته را بخوانید. خطبه‌های روز گذشته ائمه جمعه مشهد و شیراز را ببیند.

آیت‌الله علم‌الهدی امام جمعه مشهد می‌گوید:«  آمریکا کجا توانست همه چیز را تمام کند؟ کجا به ما لطمه زد؟ در همه عرصه‌ها، قدرتمندتر، عزیزتر و پولدارتر شده و زندگانی بهتر داریم. در کدام حادثه مردم به صحنه نیامده‌اند؟ در کدام عرصه مردم در صحنه حضور نداشتند.»

آیت الله دژکام امام جمعه شیراز هم بر این باور است که «ما اگر نفت هم نفروشیم، آب از آب تکان نمی خورد»

به خدا می‌دانیم آمریکا، عربستان و اسرائیل همه توانشان را گذاشته‌اند تا با فشار اقتصادی، ایران را تسلیم خواسته‌های خود کنند اما بچه هم نیستیم که ندانیم، تحریم چه بلایی سر اقتصاد کشور آورده است.

کاش آیت‌الله علم الهدی سری به بیماران سرطانی می‌زد و می‌دید که تحریم چه بلایی بر سر آنها آورده است. کاش ایشان سری به کارخانه‌ها می‌زد و می‌دیدید تحریم چقدر کارگرها را بیکار کرده است.

واقعا اگر ما نفت نفروشیم، آب از آب تکان نمی‌خورد؟ چرا تکان می‌خورد. مگر می‌شود کشوری که عمده درآمد‌ ارزی‌اش از نفت است، با نفروختن نفت به مشکل نخورد؟ اگر اینگونه بود چرا آمریکا در تلاش است نفت ایران را تحریم کند؟

مردم شرایط سخت پیش آمده را  تحمل می‌کنند همانگونه که در تمام این سال‌ها تحمل کرده‌اند اما به شرطی که ببیند مسؤولان کشور تمام تلاش خود را می‌کنند تا مشکلات آنها حل شود.

می‌‍دانید برخی از این صحبت‌ها مثل این است که مردم را در میانه سیل می‌بینم و می‌گوییم، سیل؟ سیل کجا بود، مردم که زیر آفتاب سوزان در حال زندگی هستند.

سیل آمده، مردم می‌بینند و دوست دارند مسؤولان مشکلات آنها را حل کنند و باری از دوش آنها بردارند. مردم تحریم و مشکلاتی که به واسطه آن ایجاد شده است را درک می‌کنند اما انکار آن را نه!